Angst en ziekte

Het is eigenlijk bizar om te denken dat we zomaar vanuit het niets ziek kunnen worden. Het leven is niet willekeurig. Het leven is natuurlijk. Wanneer we afwijken van onze natuur, dan ontstaat de mogelijkheid om ziek te worden. De essentie van de natuur is pure liefde. Wanneer iemand zichzelf is, is hij pure liefde. 

Hoe meer we van onszelf afwijken, hoe vatbaarder we voor ziektes en andere kwalen zijn. Dat is eigenlijk heel logisch. Angst is een frequentie die dichtbij willekeur en oncontroleerbaarheid komt. Angst doet geloven alsof de wereld bedreigend is. Maar angst heeft geen macht over ons, wanneer we herkennen wat het is. Angst is een impuls. Het zijn gedachten over wat er mogelijk is. Niet sprekende over de natuurlijke reactie die opkomt bij een werkelijke fysieke bedreiging. 

Ik zal eerlijk zijn, ook ik liet me even meeslepen. Ik heb geen rollen wc papier ingeslagen, maar ik was wel een paar dagen voorzichtig bij het naar buiten gaan en ook liet de stroom van angst op sociale media me niet helemaal ongemoeid. Maar eigenlijk is het bizar om te denken dat we zomaar ziek kunnen worden. Een virus heeft een bepaalde grond nodig om te kunnen vatten en het is maar de vraag hoe vatbaar de gemiddelde mens is voor zo’n virus. Zelfs als wijkt iemand in zekere zin af van zijn/ haar/ de natuur. 

Angst

Angst hoeft geen rol te spelen in ons leven. Wanneer we het herkennen als wat het is. Dan vormt het geen bedreiging. Vanuit de ruimte en rust, is het gewoon een frequentie die voorbij komt. Een mogelijkheid. We kunnen die door ons heen laten gaan zonder ons ermee te identificeren. 

Wanneer iemand zich laat meeslepen door angst, verzwakt het systeem. Afhankelijk van de mate waarin iemand er door meegenomen wordt. Ook dan is de remedie te herkennen wat het was dat voor angst zorgde en om dan wel een oplossing te vinden, dan wel de angst als zodanig te herkennen waardoor het geen vat op je heeft. 

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: